Monday, July 19, 2010

കപ്പിത്താന്‍ സാമുവേല്‍ ദെക്കൊതയുടെ അവസാന കപ്പല്‍ യാത്ര


ആദ്യം തണുത്ത ഈറന്‍ കാറ്റിന്‍റെ ചുംബനം
മതിമറന്നു നില്‍ക്കവേ
തൊപ്പി
ഇരുട്ടാല്‍ കറുത്ത കടലിലേക്ക്

കാലിടറിയിട്ടും
കടല്‍ ഇളകിയതറിഞ്ഞില്ല

പായ
പറന്നകന്നത് മിന്നല്‍ വെളിച്ചത്തില്‍ കണ്ടു
കാഴ്ച്ച കണ്ണില്‍ ഒതുങ്ങി

ചെവിയില്‍ രോദനങ്ങള്‍
അല്ല ഹൃദയത്തില്‍
ഒപ്പം പോരാടിയവരുടെ
വീഞ്ഞിന്‍ ലഹരിയില്‍ വ്യഭിചരിചരിച്ചവരുടെ
കൊള്ളയും കണ്ണീരും പങ്കുപറ്റിയവരുടെ

അത് മാത്രം കേട്ടു
ഹൃദയംകൊണ്ട്

അറിഞ്ഞില്ല
കൊടിമരം വീണതും
ഉപ്പുവെള്ളം ശ്വസിച്ചതും

No comments:

Post a Comment